Առանց թիրախավորելու կամ հերոսացնելու՝ Անահիտը 9 ամիս տեւած աշխատանքների արդյունքում փնտրել է գերեվարված զինծառայողների ու իրենց ընտանիքներին, զրուցել ու վերջապես գտել նրանց, ովքեր կարողացել են խոսել, պատմել ոչ միայն ինչի միջով անցել են, այլեւ իրենց ուղղված հասարակության կարծիքի մասին՝ ի վերջո, գերիները հերո՞ս են, թե՞ ոչ։ Անահիտի ֆիլմը նաեւ պատմում է այն մասին, թե ինչպես մի քանի տասնյակ շիրակցի զինվորականներ գերեվարվեցին, բայց ֆիլմում տեղ են գտել նաեւ այլ մարզերից գերեվարվածների պատմությունները, որոնք պատմում են ոչ միայն իրենք, այլեւ ընտանիքի անդամները։