Հայաստանի Հանրապետությունում եկեղեցին անջատված է պետությունից։ Սա նշանակում է, որ պետությունն ու եկեղեցին գործում են անկախ միմյանցից և ունեն հստակ սահմանված դերեր։
Պետության պարտավորություններն ու սահմանափակումները
Պետությունը չի կարող․
Հարկադրել որևէ կրոն դավանել։
Միջամտել եկեղեցու և կրոնական կազմակերպությունների՝ օրենքին համապատասխանող գործունեությանը և ներքին կյանքին։
Եկեղեցուն վերապահել պետական գործառույթ կամ թույլ տալ նրա մասնակցությունը պետական կառավարմանը։
Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու բացառիկ առաքելությունները
Չնայած եկեղեցին անջատված է պետությունից, պետությունը չի խոչընդոտում Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցու մենաշնորհային առաքելությունների իրագործմանը, որոնցից են․
Ազատ քարոզել և տարածել իր դավանանքը ՀՀ ողջ տարածքում։
Եկեղեցու դավանաբանության պաշտոնական լուսաբանումը զանգվածային լրատվամիջոցներով կամ միջոցառումների ժամանակ կարող է իրականացվել միայն նրա հավանությամբ։
Վերստեղծել պատմական ավանդույթները, կառուցվածքը, թեմերն ու համայնքները։
Կառուցել նոր եկեղեցիներ և վերագործարկել պատմական հուշարձան-եկեղեցիները։
Նպաստել հայ ժողովրդի հոգևոր կրթությանը, այդ թվում՝ պետական կրթական հաստատություններում (օրենքով սահմանված կարգով)։
Գործնականորեն աջակցել հայ ժողովրդի բարոյական կատարելագործմանը
Իրականացնել բարեգործական և բարեխնամ գործունեություն։
Ունենալ մշտական հոգևոր ներկայացուցիչներ հիվանդանոցներում, զառամյալների և հաշմանդամների տներում, զորամասերում, ազատազրկման վայրերում` ներառյալ քննչական մեկուսարանները:
Պաշտպանություն և միջազգային դաշտ
Հայաստանյաց Առաքելական Եկեղեցին, լինելով ազգային եկեղեցի և գործունեություն ծավալելով նաև Հայաստանի սահմաններից դուրս, գտնվում է պետության պաշտպանության ներքո՝ միջազգային իրավական նորմերի շրջանակում։
Ազգային տոների առանձնահատկություն
Ազգային տաղավար տոներին հաջորդող աշխատանքային օրը Հայաստանի Հանրապետության կառավարության որոշմամբ կարող է տեղափոխվել նախորդ կամ հաջորդ շաբաթ օրը:
Ֆինանսավորում և քաղաքացիական պարտականություններ
Պետությունը չի ֆինանսավորում կրոնական կազմակերպությունների գործունեությունը կամ աթեիզմի քարոզչությունը։
Կրոնական կազմակերպությունների անդամներն ու սպասավորներն ունեն հասարակական և քաղաքական կյանքին մասնակցելու նույն իրավունքները, ինչ մյուս քաղաքացիները։
Բոլոր քաղաքացիական պարտականությունները տարածվում են նաև հավատացյալների վրա։
Քաղաքացիական պարտականությունների և կրոնական համոզմունքների հակասության դեպքերում հարցը կարող է լուծվել այլընտրանքային կարգով՝ պետության և եկեղեցու համաձայնությամբ։
Խոստովանության գաղտնիքը
Պետությունը ճանաչում է խոստովանության գաղտնիությունը։ Դատական կամ քննչական գործընթացներում ձեռնադրված հոգևորականը չի կարող վկայություն տալ այն հանգամանքների մասին, որոնք նրան հայտնի են դարձել խոստովանության ժամանակ։
Ծանուցում. սույն նյութը պատրաստված է միայն իրավական իրազեկման նպատակով և չի հանդիսանում իրավաբանական խորհրդատվություն։ Կոնկրետ իրավիճակներում իրավաբանական խորհրդատվություն ստանալու համար անհրաժեշտ է դիմել մասնագետի։