Լանջիկցի Սամվել Պողոսյանը 2020 թվականի հուլիս ամսին զորակոչվեց բանակ մեծ խանդավառությամբ. սեպտեմբերին արդեն Սամվելն իր կռիվն էր տալիս թշնամու դեմ:
Հոկտեմբերի 10-ին արդեն լռեցին բոլոր զանգերը, Հադրութի թեժ մարտերի ընթացքում Սամվելն ու զինակիցներն ընկան՝ մինչեւ վերջին շունչը կռիվ տալով ու պայքարելով: Ընդամենը 18 տարեկանում Սամվելը քրոջն ու հարազատներին հասցրել էր վստահեցնել, որ ինքն անվախ է, խոսքը գործով ապացուցեց ռազմի դաշտում: Ծանր էին պատերազմի օրերը Պողոսյանների համար, որ տան կրտսեր որդու մահից հետո էլ սպասել են որեւէ լավ լուրի, բայց երկար տեւեց մինչեւ Սամվելի աճյունն հասավ ծնողներին: