Արցախյան երկրորդ պատերազմում հազարավոր հայորդիների հետ գծվեց նաեւ Կարեն Երանոսյանի կյանքի սահմանագիծը: Կարենը Երանոսյանների ընտանիքի կրտսեր, երրորդ զավակն էր, սպորտից մինչեւ արհեստ փորձել է, բայց իրենը զինվորականի կյանքն էր. դա էր Կարենը սիրում. պատմում է հայրը: Արցախի Ասկերանի շրջանում է ժամկետային զինծառայությունը անցել, հրաձգությամբ բարձր արդյունք է ցուցաբերել, զինվորական կյանքից քաղաքացիականին վերադառնալուց հետո էլ սիրում էր կարգ ու կանոնը եւ հայրենասեր էր որդին: Չնայած կարճ ժամանակ հոր՝ պարոն Ձոնիկի հետ աշխատել են Հայաստանից դուրս, բայց վերադարձել է Հայաստան ու ուղիղ դեպի իր տարերքը՝ զինվորական կյանք, պայմանագրային զինծառայության :